Moeizame weg naar EK en OS


De voorbereiding van de kampioenschappen verloopt niet helemaal zoals gepland. Het begon met een stage van 6 weken in Amerika, waar ik best wel goed heb kunnen trainen en veel heb bijgeleerd. De laatste 2 weken van die stage kreeg ik echter last aan mijn linker knie ter hoogte van de aanhechting van mijn hamstring. Er waren heel wat trainingen die we moesten schrappen en dat voelde ik dan ook tijdens mijn wedstrijd in Stanford. Ik kwam moeilijk in de wedstrijd en miste diepgang. Achteraf overheerste de enorme ontgoocheling, maar met 15’35 had ik me wel geplaatst voor het Europees kampioenschap in Amsterdam.

Eens terug in België liet ik alles grondig nakijken en de MRI van bevestigde het vermoeden van de dokter. De slijmbeurs onder de aanhechting van mijn hamstring is wat opgezet. Op zich is dit niet zo ernstig, maar wel heel vervelend. Ik mag alles doen binnen de comfortzone. Dat is natuurlijk vrij vaag, dus ik probeer het loopwerk weer op te bouwen zonder toenemende last. Vooral de intensiteit van de trainingen moet nu stilaan omhoog om wat dieper te kunnen tasten. Ondertussen heb ik er al een aantal tempotrainingen op zitten met voorlopig weinig reactie. Ook de overgang naar de pistetrainingen verloopt best wel goed. Ik hoop dat ik de laatste 4 weken op zoek kan gaan naar de topvorm die ik nodig heb om helemaal fit aan de start te staan van het EK.

Ik heb een vrij zwaar dipje achter de rug. Ik moest alle geplande wedstrijden schrappen. Daar baalde ik best wel van, want ik heb een aantal mooie kansen gemist. Ik dacht: ‘terwijl iedereen zich klaarstoomt voor het Olympisch jaar, sta ik lekker te zwoegen op de crosstrainer. Niet echt wat ik me had voorgesteld van dit seizoen…’ Ik was het vertrouwen en de hoop ergens kwijt geraakt. Maar ik heb me goed herpakt. Ik probeer elke dag te genieten van de looptrainingen. Nog niet zonder last, maar ik trek me op aan het feit dat het ook niet erger wordt.

Ik had vooral mijn zinnen gezet op het EK in Amsterdam, aangezien dat mijn eerste internationale kampioenschap bij de senioren zal zijn. Wellicht haal ik daar nog niet mijn allerhoogste niveau, maar ik besef ook wel dat de zomer nog lang duurt. Ik ben er van overtuigd dat ik nog mooie dingen kan laten zien. De afgelopen jaren heb ik veel vooruitgang gemaakt, omdat ik onbekommerd mijn ding deed. Als ik me goed voel en elke dag met plezier ga trainen, heb ik de grootste kans om er snel weer te staan. Dus ik probeer wat afstand te nemen van de druk en zorgen en dan zien we wel waar we uitkomen.

Ok, klinkt misschien allemaal een beetje negatief, maar geen zorgen: ik ben wel degelijk super gemotiveerd om nog goed te knallen dit seizoen 🙂

Het EK komt nu wel snel dichterbij dus tijd om wat wedstrijdritme op te doen! Komende zondag, 19 juni, loop ik een 1500m in Brussel. Ik zie dit als een goeie training en een kans om nog eens in een wedstrijdsituatie terecht te komen. Samengevat: let’s have some fun 😉